18/6/2009
ANNEME...
Koskoca 1 yıl geçti sensiz.Kah ağladı,kah güldü yüzüm ama kalbim hep hüzün dolu,mutsuz ve yaralı idi sensiz.Eski resimler,anılarla dolu bir ev ve en kötüsü ne biliyormusun anne " anne diyememek,sana sarılamamak,o tonton yanaklarından öpememek."Çok zor anne,hala alışamadım yokluğuna,her yerde senin anne kokunu hissediyorum,sana sarılmak istiyorum ama kollarım boşlukta kalıyor saracak bir anne bulamıyorum.Sensiz cok yoruldum ,bedenim ve ruhum beni taşımıyor artık.Sensiz olmuyor,yaşamın renkleri kendini bana göstermiyor,herşey kapkara,herşey karanlık artık, diğer renkleri algılıyamıyorum,yaşamdan zevk almıyorum,sensiz olmuyor anne,sensiz yaşanmıyor.Bu acıyı nasıl dindirecem,nasıl sadece ruhumun derinliklerinde seni özlemle anacam bilmiyorum.Kavuşacağımız güne kadar rahat uyu anne mekanın cennet olsun..

0 yorum yazılmıştır