anemonun dünyası

Geçen gün blogcu arkadaşlarımın sayfalarında dolanırken pdçs.etkinliğinin başladığını gördüm bende hemen nihal arkadaşıma destek vermek için bir tarif yolluyorum.Kendisine kolay gelsin diyorum...

KIYMALI VE SUCUKLU BÖREK

3 adet yufka
250 gr kıyma
1 baş soğan
yarım kangal sucuk
sıvı yağ
galeta unu

yapılışı
 öncelikle yufkaları 8 'e bölüyoruz,daha sonra aralarına sıvı yağ sürmek kaydı ile 2  yufkayı üst üste koyuyoruz.Diğer tarafta soğanı rondodan geçirip tavada öldürüyoruz ve kıyma ile kavuruyoruz.Kavrulmaya yakın küp şeklinde doğradığımız sucukları ilave edip ateşten alıyoruz.Hazırladığımız içten yufkalarımızın enli kısmına bir miktar kouyup enli bir şekilde sarıyoruz.Böreklerimizi önce yumurta sarısına,sonrada galeta ununa bulayıp önceden ısıtılmış fırında  pişiriyoruz.deniyecek arkadaşlarıma şimdiden afiyet olsun ....

   Koskoca 1 yıl geçti sensiz.Kah ağladı,kah güldü yüzüm ama kalbim hep hüzün dolu,mutsuz ve yaralı idi sensiz.Eski resimler,anılarla dolu bir ev ve en kötüsü ne biliyormusun anne " anne diyememek,sana sarılamamak,o tonton yanaklarından öpememek."Çok zor anne,hala alışamadım yokluğuna,her yerde senin anne kokunu hissediyorum,sana sarılmak istiyorum ama kollarım boşlukta kalıyor saracak bir anne bulamıyorum.Sensiz cok yoruldum ,bedenim ve ruhum beni taşımıyor artık.Sensiz olmuyor,yaşamın renkleri kendini bana göstermiyor,herşey kapkara,herşey karanlık artık, diğer renkleri algılıyamıyorum,yaşamdan zevk almıyorum,sensiz olmuyor anne,sensiz yaşanmıyor.Bu acıyı nasıl dindirecem,nasıl sadece ruhumun derinliklerinde seni özlemle anacam bilmiyorum.Kavuşacağımız güne kadar rahat uyu anne mekanın cennet olsun..

Ben doğalı çok oldu anne…
Bunu en iyi bilen sensin….
Bu mektubu da senin hatırına bu özel günde tüm meleklere yazıyorum……
 
Beni adam olsun diye doğurduğunu ve binbir türlü çileyi benim yüzümden laf olsun diye çekmediğini anlayabiliyorum. Hayat o kadar kısa geliyor ki artık bana seni çocukluğumda hatırlar gibi görüyorum yanına gelipte boyumu senle ölçtüğümü pazara giderken arkandan yürüdüğümü beni ilk okula yazdırırken o gülüşünü ve babam öldüğünde o ağlamanı asla unutamam…
 
Seni kırdığımda bile o şefkat dolu yüreğin bana kızmadı, karşına gelip ağlamaklı durduğumda yine aynı sevgiyle sarılıp öptün yanaklarımdan. Nasıl bir sevgiyle seversiniz ki bu ne efsane bir aşk ne kadar fedakar bir sevgi bu Allah’tan bir lütuf ve eşsiz bir armağan…
 
Ne kadar çok yazsam ne kadar güzel söz söylesem bu dünya sözleri yetmez bilirim çünkü sen annesin…
 
Evlatınım; mektubu yazılmamış tüm annelere yazıyorum çünkü böyle öğrettin paylaşmayı bu mektubu da çat pat okumanla okuyacağını ve gözünden pırlantalar akıtacağını biliyorum….
 
Adam oldum mu bilmem, buna sen karar vereceksin çünkü senin yanında hep çocuğum… Gönderdiğim hediyemi kabul et yanında olsaydım daha güzelini ve değerlisini almaya çalışırdım gül yapraklarını kendim kuruttum ve senin için bir dikenini alıp yüreğime batırdım ve kanıyla adını yazdım.günün kutlu olsun hakkın ödenmez ama yinede hakkını helal et
 
Yüreğinde huzur ve mutluluk; gözlerinde ve yüzünde gülücük eksik olmasın hiçbir annenin…
 
Hayat yaşandığı kadar vardır. Gerisi ya hafızalardaki hatıra yada hayallerdeki ümittir.
Hüsran ise, bir tek yerde kabullenebiliyorum,
 
Yaşamak mümkünken yaşayamamış olmakta…
 
Seninle yaşayamadığımız tüm güzel günler adına……..

NETTEN ALINTI

Bu yazı mailime gelmişti ve bende rahmetli anneme ithaf etmek istedim...

                                 

              Bugün sensizliğimin kaçıncı günü bilmiyorum,çünki günleri saymıyorum.Sanki her an
kapı açılacak ve "ben geldim" diyecekmişsin gibi geliyor,yokluğuna alışmak o kadar zorki anlatmam mümkün değil aslında.

             İşten eve geldiğimde, senin sesini duyamamak,senin verdiğin öğütleri dinlememek,
senden ilaçlarını içmeni istediğim zaman benimle yaptığın tartışmaları yaşamamak "anne ne olur yapma böyle" dediğim zaman "karışma ben birşey yapmıyorum" dediğini işitmemek,yatarken inliyormusun,rüya mı görüyorsun,hahstamısın bakamamak benim için ne kadar zor biliyormusun.

           Bunlarsız yaşamaya nasıl alışırım bilemiyorum,daha doğrusu alışırmıyım yoksa alışamazmıyım onuda bilmiyorum.Ne acıdır ki herşeye rağmen hayatın çarkı dönüyor ve ben bu çarkın içinde sensiz dönmek zorundayım artık.

          Anneannemin öldüğü zamanki üzüntünü ve ızdırabını şimdi daha iyi anlıyorum,insan kaç yaşında olursa olsun annesini arıyor ve hep onun küçük kızı olduğunu hissetmek istiyor.

         "Anneciğim" bu kelimeyi artık eskisi gibi dolu dolu söyliyemiyorum çünki artık benim bir yarım yok,sen yoksun,tonton yanaklarını öpeceğim bir annem yok.Canım annem mekanın cennet olsun bilki benim bir yarım hep senin yanında.....

Sevgili blog dostlarımız,
dün anemon ve defneninsüzgeci blogcu arkadaşlarım
annelerini kaybettiler...
Blog sayfalarının yine bakımda olması nedeniyle
ancak şimdi buraya yazabiliyorum...
Sevgili anemonuma, defneme sabırlar diliyorum...
Benim de manevi annem sayılan annemize Allahtan
rahmet diliyor, mekanının
cennet olmasını temenni ediyorum...
Siz dostlarına bildirme görevini bana verdi,
vazifemi ancak şimdi yerine
getirebildim....
KışDüşü